از يكى از آن دو چشمه مىنوشند ، و تمام كينه‌ها و حسدها از قلب آنها شسته مىشود و اين همان شراب طهور است ، و در چشمه ديگر خود را شستشو مىدهند و طراوت و زيبايى در اندام آنها آشكار مىشود ، به طورى كه بعد از آن هرگز ژوليده و رنگ پريده و دگرگون نخواهند شد » ( 1 ) . اين حديث گرچه سندش به پيامبر و امامان نرسيده است و تنها يكى از مفسران به نام « سدى » نقل كرده ، اما بعيد نيست در اصل از پيامبر ص نقل شده باشد زيرا اين امور از مسائلى نيست كه امثال « سدى » بتوانند از آن آگاهى يابند ، و در هر حال اشاره لطيفى است به اين حقيقت كه بهشتيان هم از درون شستشو مىشوند و هم از برون ، هم زيبائيهاى جسمانى دارند و هم زيبائيهاى روحانى ، و هيچگونه حسد و كينه آنها را رنج نمىدهد . خوشا به حال مردمى كه در اين دنيا نيز بهشتى براى خود بسازند و سينه‌ها را از كينه‌ها و حسدها پاك كنند ، و از رنجهاى ناشى از آن بر كنار گردند . قرآن پس از ذكر اين نعمت روحانى ، اشاره به نعمت مادى و جسمانى آنها كرده مىگويد : « از زير قصرهاى آنها نهرهاى آب جريان دارد » ( * ( تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الأَنْهارُ ) * ) . سپس رضايت و خشنودى كامل و همه جانبه اهل بهشت را با اين جمله منعكس مىكند كه آنها مىگويند : « حمد و سپاس مخصوص خداوندى است كه ما را به اين همه نعمت رهنمون شد و اگر او ما را راهنمايى نمىكرد ، هرگز ، هدايت نمىيافتيم اين توفيق او بود كه دست ما را گرفت و از گذرگاههاى زندگى عبور داد و به سر منزل سعادت رسانيد » . ( * ( وَقالُوا الْحَمْدُ لِلَّه الَّذِي هَدانا لِهذا وَما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّه ) * ) . « مسلما فرستادگان پروردگار ما ، راست مىگفتند و ما با چشم خود درستى

--> ( 1 ) تفسير المنار جلد 8 صفحه 421 .